Jam Dudel und 29 andere Spiele - ein Spielebuch

„Jam Dudel und 29 andere Spiele“ von Peer Sylvester ist das erste Buch in der mittlerweile schon 3-teiligen Spielebuch-Reihe im Programm des Bambus Spieleverlags. Es ist ein Band im A5-Format, das insgesamt 224 Seiten hat, auf denen der Autor verschiedenste Spiele präsentiert.

Es wird hier also eine Auswahl an Kommunikations-, Sprach-, Denk-, Verhandlungs-, Versteigerungs-, Geschicklichkeits-, Schätz- und sogar Meta-Spielen angeboten. Von bekannten Klassikern wie „Mafia“ oder „Rette dich wer kann“ über eigene Spiele von Sylvester, z.B. das interessante „Dinner der Geheimagenten“, bis hin zu Spielen namhafter Autoren wie Michael Schachts „Die fliegenden Händler von Karthago“, Uwe Rosenbergs „Ein Satz“ oder Sid Sacksons „Schachern“ - jeder findet in der Anthologie bestimmt etwas für sich und seine Mitspieler. Was den Spielen der Anthologie gemeinsam ist, ist die Tatsache, dass sie sich ohne irgendwelches Material oder „mit einem Minimum an Austattung“ spielen lassen, sei es beispielsweise ein Stück Papier, ein Stift oder ein Satz Karten. Ein - zugegebenermaßen - interessantes Kriterium für praktisch alle Gelegenheiten, die sich ein Leser des Buches vorstellen kann, wobei sich der Autor selbst nicht immer ganz daran hält: Total unerwartet taucht in dem Buch „Ascot“, ein Rennspiel von Reiner Knizia, auf, welches über interessante Regeln verfügt und bestimmt ein gutes Spiel ist, das aber auch deutlich Bastelei erfordert und somit irgendwie nicht zum Rest passt.


Was ich hingegen für total gelungen halte, ist die klare Einteilung der Spielvorschläge in kleinere Portionen. So blättert man nach Bedarf einfach entweder in „Die kleine Session“ (Spiele für 2 bis 8 Personen) oder in „Die große Session“ (Spiele ab 8 Personen), in der „Session at Night“ oder auch eventuell in „Der anderen Session“, wo alle Spiele berücksichtigt werden, die sich unter den anderen Überschriften nicht einordnen ließen.

Alle Spiele sind auf eine klare Weise erläutert, meist auch mit vielen Beispielen. Den Autoren, soweit bekannt, sind kurze Passagen gewidmet, so dass man auch mehr zu den Hintergründen erfährt.

Mir gefällt „Jam Dudel und 29 andere Spiele“ gut. Bei anderen Spielbüchern, die auf dem Markt zu finden sind, verschwendet man einfach sein Geld, denn man liest dann kaum etwas Neues. Die Spielanthologie, welche uns Sylvester vorgeschlagen hat, ist gerade das Gegenteil von solchen Publikationen. Schlicht, bis auf die oben genannte Knizia-Ausnahme konsequent, und praktisch. Dabei muss aber auch eingesehen werden, dass es sich vor allem um Spiele für Jugendliche und ältere Spieler handelt. Ich selber arbeite u.a. an einem (polnischen) Gymnasium, also mit Jugendlichen bis 16 Jahren, und für mich ist das Buch eine nette Inspirationsquelle. Wer also vor allem Jugendgruppenleiter ist oder eine Erwachsenengruppe moderiert, der sollte unbedingt sein Augenmerk auf das Büchlein richten.

Vielen Dank an Bambus Spieleverlag
für die freundliche Bereitstellung des Rezensionsexemplars.
Dziękujemy wydawnictwu Bambus Spieleverlag
za udostępnienie egzemplarza do recenzji.

Résumé recenzji „Jam Dudel und 29 andere Spiele“ to pierwsza książka Peera Sylvestra o grach. Później poczynił on jeszcze dwie inne - wśród nich "So spielt die Wetl" ("Tak gra świat"), o której prawdopodobnie opowiem już wkrótce. Cały cykl Sylvestra ukazał się nakładem berlińskiego wydawnictwa Bambus Spieleverlag. W "Jam Dudel..." Sylvester zaproponował czytelnikom szeroki wybór gier: od gier komunikacyjnych, poprzez gry słowne, logiczne, negocjacyjne, licytacyjne aż po gry zręcznościowe, a nawet tzw. meta-gry. Trafiły więc do tej antologii obok tak znanych klasyków, jak choćby "Mafia", i gry samego Sylvestra, z ciekawą "Dinner der Geheimagenten" ("Podwieczorek tajnych agentów") na czele, a także gry znanych autorów, na przykład „Die fliegenden Händler von Karthago“ ("Latający handlarze z Kartaginy") Michaela Schachta, „Ein Satz“ ("Jedno zdanie") Uwe Rosenberga czy "Haggle“ Sida Sacksona. Co jednak czyni z tego całego misz-maszu propozycji prawdziwie udaną całość, to kryterium wyboru - są to gry, w które można zagrać bez większych przygotowań i bez szczególnego wyposażenia - zwykle wystarczy nam kawałek papieru i długopis, ew. talia zwykłych kart. Kryterium interesujące i co ważniejsze bardzo praktyczne z punktu widzenia potencjalnego adresata tej książki. Jedna tylko gra łamie przyjęty dla "Jam Dudel" kanon: Zupełnie nie rozumiem, dlaczego pojawia się w tej antologii "Ascot" Reinera Knizi - oczywiście zasady ciekawe, na pewno interesująca gra o wyścigach koni, ale też wyraźnie wymaga sporego zaangażowania w przygotowanie elementów do gry. Za to absolutnie udanym pomysłem było podzielenie gier w mniejsze porcje. Dzięki temu w razie potrzeby przekartkowujemy po prostu odpowiednie działy: albo "Małą sesję" (gry dla 2 - 8 graczy), albo "Dużą sesję" (gry od 8 graczy wzwyż), "Sesję w nocy", ewentualnie "Inną sesję", gdzie trafiły gry, które nie spełniały kryteriów poprzednich działów. Zasady wszystkich gier zostały dokładnie wyjaśnione, okraszone przykładami. Autorom, o ile można było ich wskazać, poświęcono krótkie notki, dzięki czemu dowiadujemy się od razu nieco o tle powstania poszczególnych gier. Mnie „Jam Dudel und 29 andere Spiele“ bardzo się spodobała. Przy wielu książkach o grach, jakie znajdziemy na rynku, po prostu wydajemy bezsensownie pieniądze, bo i tak zwykle przeczytamy coś, co już znamy. Peer Sylvester napisał książkę, która jest przeciwieństwem takich publikacji. Prosta, poza wspomnianą "Ascot" - konsekwentnie napisana, praktyczna i przydatna publikacja. Przy tym warto zauważyć, że gry z "Jam Dudel..." przeznaczone są raczej dla młodzieży i starszych graczy. Szczególnie dla moderatorów grup młodzieżowych czy grup dla dorosłych będzie to wspaniałe źródło inspiracji. Oczywiście .o ile tylko czytelnik włada językiem niemieckim, bo niestety polskie wydanie tego tytułu nie istnieje. Resume: pomimo