2 de Mayo - wpłyń na losy rebelii w Madrycie

Tłem mającej swoją premierę na tegorocznych targach w Essen gry planszowej 2 de Mayo są wydarzenia madryckie z 2-go maja 1808 roku. Historyzm tytułu doskonale podkreślono fragmentem obrazu Francisco Goyi „Rozstrzelanie powstańców madryckich” umieszczonym na pudełku gry. W 1808 roku, cesarz Napoleon I zmusił Karola IV i Ferdynanda VII do abdykacji, co w połączeniu ze stacjonującymi na Półwyspie Iberyjskim wojskami francuskimi doprowadziło do wybuchu powstania Hiszpanów w Madrycie 2 maja 1808 roku. Rozpoczęło to trwającą sześć lat wojnę o niepodległość. W grze przenosimy się do Madrytu w sam środek opisanych majowych wydarzeń i kierujemy oddziałami jednej ze stron tego konfliktu.

Wykonanie gry stoi na bardzo dobrym poziomie. Niewielkich rozmiarów plansza, drewniane znaczniki jednostek i karty zilustrowane klimatycznymi grafikami obrazującymi wydarzenia opisane w grze, doskonale się ze sobą komponują. Zastrzeżenia można mieć tylko do papieru użytego do produkcji kart. Są one nieco zbyt cienkie, pozostaje na nich każdy ślad użytkowania, a papier rozwarstwia się na rogach. Na szczęście standardowy rozmiar pozwala na ich ochronę w koszulkach, co daje dodatkową możliwość włożenia tłumaczeń. To ważne, tym bardziej, że gra posługuje się językami hiszpańskim i angielskim, zatem dla ułatwienia rozgrywki graczom wyłącznie polskojęzycznym takie tłumaczenia są niezbędne. Instrukcja podobnie jak karty dostarcza wyjaśnień w dwóch językach. Wersja angielska to dziewiętnaście stron, obejmujących w dużej mierze opisy wydarzeń historycznych, charakterystyki głównych postaci, a dalej opis przebiegu przykładowej rozgrywki oraz szczegółowe zasady. Do gry dołączona jest również karta do zapisywania rozkazów dla poszczególnych pól, którą warto powielić w większej ilości egzemplarzy.

Elementy gry

Przygotowanie do rozgrywki polega na podzieleniu kart (talie dla graczy, karty pomocy i karta tur) oraz rozstawieniu początkowym jednostek, które wyraźnie ukazuje przewagę strony francuskiej nad Hiszpanami (29:8 jednostek). Plansza podzielona została na 21 stref, w tym 3 strefy specjalne oznaczone ciemniejszym kolorem. Gra trwa dziesięć tur, a każda tura obejmuje cztery niezmienne fazy.

Faza przygotowania – poza pierwszą turą, kiedy to karty startowe są z góry przydzielone, gracz może dociągnąć jedną kartę z własnej talii. Karty zawierają opis dodatkowej czynności, którą można wykonać oraz informacje, w której fazie gry może zostać ona użyta. Niektóre z kart mogą podnosić wartość jednostek gracza inne zaś przynosić określone korzyści przeciwnikowi.

Po dociągnięciu kart następuje Faza Rozkazów. Gracze w tajemnicy zapisują ruchy swoich jednostek w tej turze, wskazując strefę startową i strefę docelową. Każdy z graczy ma inną liczbę dozwolonych ruchów. Obowiązują ich też inne zasady dotyczące rozdzielania grup jednostek. Gracz kierujący poczynaniami Francuzów może w jednej turze poruszyć wyłącznie dwie jednostki (lub grupy) oraz dodatkowo formacje znajdujące się w strefach specjalnych. Może jednak podczas ruchu rozdzielić grupę na mniejsze oddziały. Gracz hiszpański nie może rozdzielić żadnej swojej grupy, może za to poruszyć wszystkimi jednostkami w jednej turze. Pamiętać też trzeba o zasadzie regulującej wyprowadzanie żołnierzy ze strefy zajmowanej jednocześnie przez formacje obu graczy. Francuzom nie wolno takiej strefy opuszczać, a Hiszpanie muszą pozostawić w niej połowę jednostek.

Faza Rozkazów

W Fazie ruchu gracze jednocześnie odkrywają swoje rozkazy i rozpoczynając od jednostek hiszpańskich wykonują zapisane manewry. Jednostki nie mogą poruszyć się dalej niż do sąsiedniej strefy i nie więcej niż raz na turę. Rozkazy, które zostały wydane niezgodnie z zasadami, powodują anulowanie wszystkich ruchów strony konfliktu, której dotyczą. Szczególny przypadek występuje, gdy obaj gracze wydali swoim oddziałom rozkaz, który mógłby spowodować wzajemną zamianę stref pomiędzy stronami. W takiej sytuacji przemarszu dokonają tylko żołnierze jednej ze stron, o czym zadecyduje posiadana inicjatywa, wyrażona ilością wyeliminowanych jednostek wroga. W przypadku remisu, inicjatywę posiada zawsze strona hiszpańska.

Faza ruchu to też moment, w którym ma zastosowanie najwięcej kart obecnych w grze, tym bardziej, że można ich zagrać w tej fazie dowolna liczbę. Karty nie modyfikują wprawdzie samych rozkazów gracza czy jego przeciwnika, mogą jednak znacznie wpłynąć na pozycję graczy w dalszej części gry.

Ostatnia faza tury, nazwana Fazą rozstrzygnięcia, rozpoczyna się ustaleniem stref, w których przebywają jednocześnie jednostki francuskie i hiszpańskie. W tych spornych strefach rozstrzygane są wyniki starć. Siła każdej grupy równa się liczbie znaczników jednostek i ewentualnej wartości zagranych przez gracza kart. W przypadku remisu, wszystkie jednostki pozostają w danej strefie. Jeśli jedna z grup ma przewagę nad drugą, zdejmuje się z pola znacznik strony pokonanej. Przy dwu- lub trzykrotnej przewadze zdejmowane są odpowiednio dwie lub trzy jednostki (jeśli jest to możliwe). Po określeniu wyniku wszystkich starć, przesuwany jest znacznik na karcie tur, po czym rozpoczyna się następna tura.

Ruch jednostkami francuskimi

Warunki zwycięstwa dla każdej ze stron są odmienne i wynikają głównie z przewagi liczebnej formacji francuskich. I tak, aby zwyciężyć, strona francuska musi spełnić wszystkie poniższe warunki: wyeliminować całkowicie jednostki hiszpańskie, posiadać przynajmniej jedną jednostkę w każdym z czterech sektorów, do których można dostać się do miasta z zewnątrz (przez bramy oznaczone strzałkami) oraz nie stracić więcej niż trzy własne jednostki. Ostatnia zasada może zostać zmodyfikowana poprzez zagranie kombinacji kart, eliminującej z gry gracza francuskiego już przy trzech zniszczonych jednostkach. Jeśli choć jeden z podanych warunków nie zostanie przez Francuzów spełniony, wygrywa gracz kierujący stroną hiszpańską. Z tego też powodu, gra może zakończyć się przed dziesiątą turą.

Hiszpanie otoczyli oddział francuski i zdobyli przewagę w strefie

Cała gra zajmuje zwykle około 20-30 minut, wskazane jest jednak rozegranie drugiej partii, pozwalającej na zamianę stron. Rozgrywka jest płynna, a poszczególne fazy krótkie. Brak równowagi stron nadaje grze znamiona oryginalności. Pomimo, iż pokonanie Hiszpanów nie wydaje się trudnym zadaniem, kilkukrotnie widziałem porażkę Francuzów i ich niemoc w osiągnięciu celów dających zwycięstwo. Pewna niewiadoma wynikająca głównie z losowo dobieranych kart, potrafi zmienić wynik w fazie rozstrzygnięcia. W rozegranych przeze mnie lub obserwowanych partiach miałem okazję ocenić różne strategie prowadzące do zwycięstwa, jednak to jak potoczy się rozgrywka w dużej mierze zależy od początkowych ruchów strony hiszpańskiej. I to właśnie gracz kierujący Hiszpanami decyduje, który warunek zwycięstwa będzie dla Francuzów najtrudniejszy do osiągnięcia.

Podsumowując, oceniam grę wysoko pod względem wykonania i grywalności. Dodatkowym jej atutem jest niewielki rozmiar, pozwalający na łatwy transport, możliwość zagrania w dowolnych warunkach (np. podczas podróży pociągiem) oraz dość proste zasady, dające się wytłumaczyć w 10 minut. Jest to pierwsza gra produkcji hiszpańskiej, w którą miałem okazję zagrać i zarazem pierwsza pozycja wydawnictwa Gen X Games. Jestem przekonany, że warto nazwę tego wydawcy zapamiętać i oczekiwać na kolejne dobre i nowatorskie pozycje.

Wir bedanken uns herzlich beim Gen X Games-Verlag
für die freundliche Bereitstellung des Rezensionsexemplars.
Serdecznie dziękujemy wydawnictwu Gen X Games
za udostępnienie egzemplarza do recenzji.

Specjalne podziękowania dla Russa Williamsa,
za pomoc przy przedzieraniu się przez zawiłości sformułowań angielskiej instrukcji.

Punktometr Spiellusta

ocena ogólna: 8/10
strategia / taktyka: 8/10
losowość: 5/10

interakcja: 8/10

wykonanie gry: 10/10
stosunek cena do jakości: 8/10 ( CosimShop.de 22,50 €; w Polsce niedostępna)

moja ocena dla "2 de Mayo" w serwisie BGG: 8


Podstawowe informacje o grze:

tytuł: 2 de Mayo
Liczba graczy: 2 osoby
Wiek: od 12 lat
Czas gry: 20-30 min
Wydawca: Gen X Games
Projektant: Daniel Val
Instrukcja: angielska i hiszpańska

Zawartość pudełka:
* plansza
* 41 znaczników jednostek
* 22 kart wydarzeń
* 2 karty pomocy gracza
* 1 karta rund
* instrukcja

2 de Mayo na BGG
Tłumaczenie kart w naszym dziale Do pobrania

Deutsches Résumé Das in Essen vorgestellte spanische Spiel 2 de Mayo beschäftigt sich thematisch mit den Ereignissen in Madrid am 2. Mai 1808, die zum Krieg Spaniens um die Unabhängigkeit von Napoleon geführt haben. Das Spielmaterial des 2-Personen-Spiels ist - mit Ausnahme der Karten, die schnell Benutzungspuren aufweisen - von sehr guter Qualität und mit Spanisch und Englisch zweisprachig gehalten. Während des Spiels übernimmt ein Spieler die Rolle der französischen Armee und erhält dazu 29 Spielsteine, während der Mitspieler nur 8 Spielsteine der spanischen Kämpfer bekommt. Des Weiteren werden die Aktionskarten beider Parteien gemischt bereitgelegt und fast alle Spielsteine auf bzw. um die Stadtviertel von Madrid verteilt, die auf dem Spielplan abgebildet sind. Eine Partie besteht aus maximal 10 Runden à 4 Phasen und dauert etwa 20 bis 30 Minuten. In diesen 4 Phasen darf 1. eine Aktionskarte gezogen werden, 2. werden die Marschbefehle für die eigenen Truppen (schriftlich) festgelegt, 3. werden die Befehle ausgeführt und Truppen zwischen den Stadtvierteln verschoben und 4. schließlich kommt es zu Kämpfen, wenn französische und spanische Einheiten in dasselbe Stadtviertel einmarschiert sind. Das unausgewogene Verhältnis in der jeweiligen Truppenanzahl wird durch unterschiedliche taktische Möglichkeiten der beiden Parteien ausgeglichen - so dürfen z.B. die Franzosen nur jeweils zwei Marschbefehle geben, die Spanier hingegen alle Einheiten bewegen. Dafür können diese, wenn sie sich einmal verbunden haben, im Gegensatz zu den französischen Truppen nicht mehr geteilt werden, was allerdings auch eine Stärke darstellen kann, da es für die französischen Angreifer nicht leicht ist, die Spanier zu besiegen, wenn sich deren Einheiten erst einmal verbunden haben. Auch die Siegbedingungen beider Seiten unterscheiden sich - so haben die Franzosen drei Bedingungen zu erfüllen, während es für einen spanischen Sieg ausreicht, dass nur einer der französischen Siegbedingungen unerfüllt bleibt (auf diese Weise kann das Spiel auch bereits vor der 10. Runde enden). Insgesamt handelt es sich um ein schnelles Spiel mit kurzen Spielphasen, dessen Unausgeglichenheit beider Seiten seine Originalität darstellt, denn obgleich es scheint, als seien die Franzosen den Spaniern weit überlegen, kommt es doch oft zu spanischen Siegen, wozu auch der sinnvolle Einsatz der Aktionskarten beitragen kann. Nach Beobachtung des Rezensenten spielen allerdings gerade die ersten Züge der spanischen Seite eine entscheidende Rolle, da der Spieler damit festlegt, welche Siegbedingung der Franzosen er vereiteln möchte, womit er entsprechend die Spieltaktik beeinflusst. Verarbeitung, Spielbarkeit und die einfachen Regeln sowie die kleine Schachtel- und Spielplangröße, die sogar Partien beispielsweise im Zug ermöglicht, machen 2 de Mayo zu einem sehr positiven Spielerlebnis.