Happy Birthday, Ania

Z naszą drogą Anią świętowaliśmy wczoraj jej urodziny. Nie wiem które, nie pytałem... Jednocześnie była to impreza pożegnalna - Ania jedzie do Anglii. Trzymamy kciuki.

Oczywiście jak to nasze imprezy ostatnio bez planszówek się obyć nie mogło. Dziewczyny koniecznie chciały znów pograć w MADa i pograliśmy. Tym razem tylko tłumaczyłem polecenia z planszy i kart, siedząc z boku i zaśmiewając się z nagłych zwrotów akcji, ktoś zyskiwał (o nieeee, ja nie chcę!), ktoś tracił (yes, yes, yes!). W sumie chyba rozegraliśmy z 4 partie tej szalonej gry. Ostatnią skończyliśmy o 3 w nocy.

Ewa - największa fanka MADa: "Ej, dawajcie, jeszcze raz, please!"

W międzyczasie pokazałem naszej ferajnie Kragmorthę - prześmieszną grę o Goblinach buszujących po bibliotece Mrocznego Pana Rigora Mortisa. Gobliny rywalizują o to, kto buchnie upiornemu bibliotekarzowi najwięcej magicznych ksiąg. Biada jednak niezdarze, która wpadnie na Rigora lub da się mu przyłapać. Biada temu, kogo dosięgnie krzywe spojrzenie bibliotekarza. Jeśli jednak już spotkał cie ten przykry los, czeka na ciebie specjalny stos z kartami krzywych spojrzeń, a na nich cała masa przezabawnych, groteskowych zadań: połóż kartę na stole i przyłóż do niej brodę (i tak do końca gry)..., do końca gry trzymaj otwarte usta..., musisz cały czas pokazywać język..., trzymaj dłonie zaciśnięte w pięści itd. Zresztą co tu dużo mówić - wystarczy spojrzeć na zdjęcia z naszej imprezy, co za radość grania i entuzjazm w oczach (chwilami nieco złośliwy - np. przy przepychaniu wrogich goblinów po planszy w kierunku Mrocznego Pana.):

Ania: Monika, temu przyfasol!!!

Ewa: A jakim ja gram kolorem???

Ewa: To ja śmigam na to pole z tym symbolem, tak?

Ania: I ja mam tak siedzieć do końca tej gry?!

Monika: Patrzcie jaka ja zdolna...